chapter 2 (teka may 1 naba?)

...sssshhhh wag kayo maingay....magigising yung pamangkin ko, malapit na matapos yung loading ng video sa iyottube...sssshhh....

after 30mins.


shit! ang lagket ng keyboard, punasan ko nga w;oug fr3toryl g h jugjuhygf dsdbghd fvgbnhjgbhnjhj yan malinis na yung pindutan. Puta 'no 'to na type ko?!



------------------------------------
Tinupad ko ang pangako ko sa mga kalaro ko na babalik ako sa kanila. Lintek! hindi ko akalaing hinintay nila ako...grabe ang lufet nila... after 15 years inaabangan nila 'tung sequel tungkol sa "Rat became a meatball."
Yan ayan sila, binabasa tong sinusulat ko. Shet touched ako, faithful sila sakin. Hindi ko inakalang kung kailan tumanda na kami ay tska lang sila nakinig sa akin.

sa wakas....



Nagkita-kita kami sa friendster nang minsang nag-message sa akin ang isa sa kanila, matapos magkalayo-layo ng landas noong nasa Quezon pa kami.

Ang laki ng pinagbago nila.
Si Burgid hindi na uhugin, may tb na.

Si Arme na nangakong hindi siya magpapatuli hanggang tumanda siya, ngayon ay magrereklamo siyang: "Ayaw akong tanggapin ng mga doktor p're, rubberize na daw."

Si Joshua naglalaro dati ng barbie, ngayon brattz na binabanatan.

At ang kaisa-isang babae sa gang namin, si Nuneng, ngayon Nonoy Barag Bungo na.
Sundalo siya sa pangasinan.

Ako lang ata ang walang ipinagbago, walang inasenso, at wala pa ring asawa. Silang lahat meron na, daig pa ako ni Nune..Nonoy, tatlo asawa, babae yun ah. Loser pa rin ako hanggang ngayon. May I-pod, Computer, Cellphone, na touch screen na. Pero ako, booger twister pa rin.

Sa wakas may makikinig din sa akin.

Noong bata pa ako, walang may gustong makinig sa akin. Nakakalungkot.

Gusto ko lang naman ikuwento yung dagang nasagasaan ng kotse habang kumakain ako ng Spaghetti at tumalsik ang laman-loob nito sa pinggan ko kaya hindi ko malaman kung ano na ang totoong meatball at sa additional lang. Titikman ko sana pero...nauna ang pagsuka ko sa mukha ng kawawa kong aso na nagaabang lang sa harapan ko ng pagkain.
Ano bang mali sa pagkukuwento ng mga bagay-bagay tungkol sa pangyayari sa buhay ko? Wala naman 'di ba?

Mahirap ang ganoong kalagayan lalo na kung mag-isa kang nakahiga sa damuhan 'pag gabi habang naglalaro ng twisted booger. Hindi mo masabi sa iba kung ganoo ka sarap ang mangu... Teka parang babuyan na usapan. *ehem* Kaya yun nga ang sarap mangulangot habang nakatingin ka sa langit at naghahanap ng mga stars na nagpo-form ng iba't-ibang shapes, Halimbawa: Stars.

Siguro kaya minsan ay ayaw nila akong kausap dahil kapag nakinig naman sila sa akin habang nagkukwento ako ay bigla ko na lang maiisip na iwanan sila, Parang ganto...


























































.....pero binabalikan ko rin sila at sinasabing, " Sa susunod ko na lang itutuloy, tinatamad na ako e.